Vijf vragen voor Benjamin Verdonck

Benjamin Verdonck is acteur, theatermaker, schrijver en beeldend kunstenaar. Hij brengt kunst naar de openbare ruimte en een breed publiek. We stelden hem 5 vragen.

1. Wat was je grootste creatieve mijlpaal – tot vandaag?

Benjamin Verdonck: “Het langste werk dat ik ooit maakte was kalender/09. Een jaar lang acties in de publieke ruimte. Op plekken waar niemand staat te wachten op wat ik allemaal kan. Het hoogste werk was hirondelle/dooi vogeltje/the great swallow, een zwaluwnest op 32 meter tegen een spiegelgebouw. Het langste toneelstuk duurde drie uur. Ik maakte het samen met Willy Thomas. We leerden een vijftigtal dierenverhalen van Toon Tellegen uit ons hoofd en vertelden die aan één stuk door terwijl we taart bakten voor het publiek. Het kleinste werk dat ik ooit maakte is de miniatuurvoorstelling Gille leert lezen, een doos van 30x30x20 cm waaruit de maquette van een stad opklapt. De voorstelling waaraan ik het meeste plezier beleefde tijdens het optreden was Wat ik graag zou zijn als ik niet was wat ik ben hfst 2: een hert om iets mee in de muur te kloppen dat ik samen met muziekmakerij Think of One speelde. Maar de grootste creatieve mijlpaal was ongetwijfeld het moment dat ik, na een bezoek aan een tentoonstelling van Ben Vautier, besloot zelf kunstenaar te worden en prompt een grote kartonnen doos vond. Die nam ik mee naar mijn slaapkamer. Ik verzamelde er jarenlang dingen in waarvan ik dacht dat ik ze als kunstenaar ooit nog zou kunnen gebruiken (teennagels, een gebroken gitaarsnaar, gedroogde bladeren, knipsels uit HUMO, mijn uitwerpselen in een potje).”

Vijf vragen voor Benjamin Verdonck

Benjamin Verdonck, Screenshot Kalender/09

2. Welk verhaal wil jij vertellen?

Benjamin Verdonck: “Als ik aan studenten probeer uit te leggen wat mijn drijfveren zijn om kunst te maken, zeg ik altijd dat het enerzijds “de goesting” is. De liefde voor een materiaal, het plezier iets te knutselen, het magische van een optreden. En anderzijds “de noodzaak”. Datgene dat je aanraakt, dat je rondom je ziet en dat je aanspreekt op je eigen vermogen om iets te ondernemen.”

3. Welke beeldende kunstenaars inspireren je?

Benjamin Verdonck: “Guy Rombouts, Thomas Hirschhorn, Dennis Tyfus, Werner Mannaers, Henri Jacobs, Wilfredo Prieto, Raymond Pettibon, het circus van Alexander Calder, de oversteek tussen de Twin Towers op een slappe koord van Philippe Petit.”

Als ik aan studenten probeer uit te leggen wat mijn drijfveren zijn om kunst te maken, zeg ik: "Enerzijds de goesting. De liefde voor een materiaal, het plezier iets te knutselen, het magische van een optreden. En anderzijds de noodzaak. Datgene dat je aanraakt, dat je rondom je ziet en dat je aanspreekt op je eigen vermogen om iets te ondernemen."

– Benjamin Verdonck

4. Als je zou mogen kiezen, met wie zou je dan ooit willen samenwerken?

Benjamin Verdonck: “Dat zou klinken als een sollicitatie.”

5. Wat is jouw droom voor de komende 5 jaar in residency?

Benjamin Verdonck: “Ik heb een hele hoop verzamelingen waarvan ik er sommige 15 jaar geleden begon. Mijn droom is om die ooit allemaal te ontsluiten. Allemaal naast elkaar uit te leggen op tafels, in klasseerbakjes, tentoonstellingskasten, op de grond en aan kapstokken. Ik zou ook graag een constructie van panelen en touwtjes maken voor een mooi, groot schilderij in het museum. Dan zou ik het publiek vragen om plaats te nemen voor de constructie en de panelen langzaam open en dicht laten schuiven zodat je altijd een nieuw stukje van het schilderij te zien krijgt. Ik droom er ook van om een klein houten huisje te bouwen op het dak van het museum. Daar zou ik dan mijn bed zetten en gaan slapen als ik er zin in heb.”